لحظه رسیدن

در لحظه رسیدن باید سوخت، فنا شد. لحظه رسیدن یعنی نبودن و نبودن یعنی همه بودن.

در شوق رسیدن باید به شکرانه آن قربانی کرد و قربانی یعنی گذشتن، یعنی رهیدن، یعنی پروانه شدن، یعنی همه سرخ اندیشیدن.

در لحظه رسیدن باید سبک بار بود، باید سر گذاشت پاره پاره و تن رها کرد آواره.

لحظه رسیدن باید با خشوع باشد و غرور. در لحظه رسیدن باید چشمها را بست، قلبها را شست و افکار را پاک کرد، ایستاده باید مرد، سپس باید سجده کرد در برابر رب العرش العظیم.